به گزارش خبرنگار«خبرنامه دانشجویان ایران»؛ کتاب نورالدین پسر ایران و لشکر خوبان دو کتابی هستند که به قلم معصومه سپهری از نویسندگان موفق کشورمان نوشته شده اند و به عنوان دو اثر از آثار فاخر دفاع مقدس از آنها یاد می شود، معصومه سپهری که در رشته فلسفه تحصیل می کند در وبلاگ خود، اینگونه خود را معرفی می کند« خاطره نگار روزهای جنگ. اما متفاوت بودن زندگی ام را به خاطر همسفری در راه زندگی با یکی از جانبازان جنگ تحمیلی می دانم: جانباز قطع نخاع دکتر ایوب نصیراوغلی. خدا را به خاطر همسر و پسرم محمدامین شکرگزارم، هر روز... هر شب...
نویسنده لشکر خوبان
نورالدین پسر ایران»
معصومه سپهری در گفتگویی با «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ با بیان اینکه بحمدلله چند سالی است که توجه مردم به کتابهای دفاع مقدس بیشتر شده و با انتشار کتابهای ارزشمند امید است روز به روز نیز بیشتر شود، گفت: از سالهای نخست جنگ کتابهایی با موضوع دفاع مقدس نوشته می شد که بعضا نگاشته خود رزمندگان بود و به تدریج زندگینامه شهدا و خاطرات رزمندگان نوشته شد. طبیعی ست که رویکرد و فضای کتابها با گذشت زمان تفاوت هایی کرده است.
وی افزود: خوشبختانه امروزه کتاب دفاع مقدس نویسنده خود را پیدا کرده است و طبعا وقتی نگاه جدید، دانش و توانایی ذاتی نویسنده در کنار یک محتوای غنی مانند دفاع مقدس قرار میگیرد، متنهای خوب و فاخری پدید میآید و مردم نیز اگر با تبلیغات و معرفی مناسب کتاب ها را بشناسند از آنها استقبال می کنند.
نویسنده کتاب نورالدین پسر ایران خاطر نشان کرد: در چند سال اخیر سخنان مقام معظم رهبری پیرامون این کتب و تقریظ هایی که ایشان بر برخی از کتب دفاع مقدس داشته اند باعث افزایش توجه مسئولان فرهنگی و مردم به این کتابها شده است.
سپهری با اشاره به اینکه کتاب دفاع مقدس هنوز نتوانسته به جایگاه واقعی خود درجامعه برسد، گفت: بخشی ازجامعه که به نحوی با دفاع مقدس نسبتی دارند از این آثار استقبال می کنند اما بخش اعظمی از دوستداران کتاب متاسفانه هنوز به این کتابها نزدیک نشدهاند. به نظرم تا زمانی که این کتابها وارد فضاهای علمی و دانشگاهی نشده و مورد نقد و بررسی عالمانه قرار نگرفتهاند ، ارزش فرهنگی و تاریخی آنها مکتوم خواهد ماند.
این نویسنده موفق کشورمان افزود: اینک نویسندگان کاربلد و مجربی در این عرصه علیرغم برخی مشکلات جدی ، مشغول تحقیق و کارهای بزرگ هستند. فکر میکنم انتشار کتابهایی که در نهایت صداقت، و بهره مند از اصول یک اثر خوب هستند میتوانند در سالهای آینده فاصله بین کتابهای پیرامون جنگ و عموم اهل مطالعه را از میان بردارد. فعلا متاسفانه این کتابها در کتاب فروشیهای خاصی وجود دارد و شما مطمئن نیستید این کتابها را در هر کتابفروشی بیابید.
سپهری پیرامون مشکلات چاپ و نشر کتاب و موضوع صدر و مجوز و مشکلات آن برای نویسندگان گفت: شخصا درگیر این مسئله نشده ام. چون کتابهایم ذیل دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری کار میشد و مشکلی که برای لشکر خوبان پیش آمد و 4 سال بعد از ارسال نسخه نهایی در سال 84 چاپ شد، به مشکلات داخلی حوزه هنری مربوط میشد نه ارشاد.
سپهری خاطر نشان کرد: متاسفانه سالهاست از برخی دوستان میشنوم که برای انتشار کتاب به در بسته میخورند و مشکلات متعددی پیش رو دارند. به نظرم ریشه همه این مسائل در مظلومیت «فرهنگ» ماست که زیر سایه سیاست قرار گرفته و در هر دوره مسئولین بر اساس تمایلات سیاسی خودشان با اهالی فرهنگ برخورد می کنند. مسائل مادی هم که مزید علت شده و نتیجه اش وضع موجود است!
نویسنده کتاب لشکر خوبان با اشاره به سرانه کتاب خوانی در ایران گفت: متاسفانه گویا برای بهبود رابطه مردم با کتاب برنامه ریزی مداوم و موثری نمیشود. متاسفانه علاقه به آماردهی و توجه به کمیت عناوین، همه ساله عناوین بسیار زیادی کتاب در تیراژ کم را وارد بازار می کند. که قطعا تعداد زیادی از آنها محتوای قوی ندارند. حتی در حوزه دفاع مقدس هم عناوین زیادی کتاب منتشر میشود که بعضی از آنها بسیار ضعیفاند و معلوم نیست نویسنده و ناشر چگونه خود را متقاعد کرده اند که این کتاب ها را به انگیزه زنده کردن نام و یاد شهدا، منتشر کنند! فکر می کنم انتشار چنین آثاری ظلم مضاعف در حق شهدا و خیانت فرهنگی به کشورمان است.
سپهری گفت: هدف گذاری روشن در زمینه کتاب وجود ندارد و تاسف بزرگ این که، بسیاری از مدیران فرهنگی ما کتاب خوان نیستند! و به همین خاطر نمی توانند در این زمینه در مردم تاثیر گذار باشند.
وی خاطر نشان کرد: یکی از بزرگترین مشکلات فرهنگی ما این است که بسیاری از افراد تصمیم گیر در بخشهای فرهنگی، با انگیزههایی دیگری غیر از خدمت فرهنگی، در این عرصه مهم مشغول کارند. چنین افرادی کتابخوانی جزو زندگی شان نیست و منتظرند کسی از کتابی تعریف کند و بعد آنها وارد مسابقه تمجید از آن شوند! حتی مسئولینی بوده اند که در مورد کتابهایی که تقریظ مقام معظم رهبری را دارند، تعریف کرده اند اما بعد از کمی صحبت با آنها متوجه شدهام اصلا کتاب را نخوانده اند و دنبال فراغت کافی برای مطالعه اند. حال آنکه برای آدم فرهنگی مطالعه آثار خوب مثل نفس کشیدن است!
